distinguir
Em inglês: to distinguish, to tell apart
3.ª conjugação (-ir)Regular
- Presente
- distingo
- Pretérito
- distingui
- Particípio
- distinguido
- Gerúndio
- distinguindo
Não distingo os gémeos.
EN I can't tell the twins apart.
Como se conjuga
distinguir é um verbo regular da 3.ª conjugação (-ir): o radical não muda e as terminações seguem o modelo de partir. Pode haver ajustes apenas ortográficos (c/qu, g/gu, ç/c, g/j) para manter o som.
Indicativo
| eu | distingo |
|---|---|
| tu | distingues |
| ele/ela | distingue |
| nós | distinguimos |
| vós | distinguis |
| eles/elas | distinguem |
| eu | distingui |
|---|---|
| tu | distinguiste |
| ele/ela | distinguiu |
| nós | distinguimos |
| vós | distinguistes |
| eles/elas | distinguiram |
| eu | distinguia |
|---|---|
| tu | distinguias |
| ele/ela | distinguia |
| nós | distinguíamos |
| vós | distinguíeis |
| eles/elas | distinguiam |
| eu | distinguira |
|---|---|
| tu | distinguiras |
| ele/ela | distinguira |
| nós | distinguíramos |
| vós | distinguíreis |
| eles/elas | distinguiram |
| eu | distinguirei |
|---|---|
| tu | distinguirás |
| ele/ela | distinguirá |
| nós | distinguiremos |
| vós | distinguireis |
| eles/elas | distinguirão |
| eu | distinguiria |
|---|---|
| tu | distinguirias |
| ele/ela | distinguiria |
| nós | distinguiríamos |
| vós | distinguiríeis |
| eles/elas | distinguiriam |
Conjuntivo
| que eu | distinga |
|---|---|
| que tu | distingas |
| que ele/ela | distinga |
| que nós | distingamos |
| que vós | distingais |
| que eles/elas | distingam |
| se eu | distinguisse |
|---|---|
| se tu | distinguisses |
| se ele/ela | distinguisse |
| se nós | distinguíssemos |
| se vós | distinguísseis |
| se eles/elas | distinguissem |
| quando eu | distinguir |
|---|---|
| quando tu | distinguires |
| quando ele/ela | distinguir |
| quando nós | distinguirmos |
| quando vós | distinguirdes |
| quando eles/elas | distinguirem |
Imperativo
| tu | distingue |
|---|---|
| você | distinga |
| nós | distingamos |
| vós | distingui |
| vocês | distingam |
| tu | não distingas |
|---|---|
| você | não distinga |
| nós | não distingamos |
| vós | não distingais |
| vocês | não distingam |
Tempos compostos
Os tempos compostos formam-se com o auxiliar ter e o particípio. Haver também é possível, sobretudo na escrita literária.
| eu | tenho distinguido |
|---|---|
| tu | tens distinguido |
| ele/ela | tem distinguido |
| nós | temos distinguido |
| vós | tendes distinguido |
| eles/elas | têm distinguido |
| eu | tinha distinguido |
|---|---|
| tu | tinhas distinguido |
| ele/ela | tinha distinguido |
| nós | tínhamos distinguido |
| vós | tínheis distinguido |
| eles/elas | tinham distinguido |
| eu | terei distinguido |
|---|---|
| tu | terás distinguido |
| ele/ela | terá distinguido |
| nós | teremos distinguido |
| vós | tereis distinguido |
| eles/elas | terão distinguido |
| eu | teria distinguido |
|---|---|
| tu | terias distinguido |
| ele/ela | teria distinguido |
| nós | teríamos distinguido |
| vós | teríeis distinguido |
| eles/elas | teriam distinguido |
| eu | tenha distinguido |
|---|---|
| tu | tenhas distinguido |
| ele/ela | tenha distinguido |
| nós | tenhamos distinguido |
| vós | tenhais distinguido |
| eles/elas | tenham distinguido |
| eu | tivesse distinguido |
|---|---|
| tu | tivesses distinguido |
| ele/ela | tivesse distinguido |
| nós | tivéssemos distinguido |
| vós | tivésseis distinguido |
| eles/elas | tivessem distinguido |
| eu | tiver distinguido |
|---|---|
| tu | tiveres distinguido |
| ele/ela | tiver distinguido |
| nós | tivermos distinguido |
| vós | tiverdes distinguido |
| eles/elas | tiverem distinguido |
Formas nominais
- Infinitivo
- distinguir
- Gerúndio
- distinguindo
- Particípio
- distinguido
| eu | distinguir |
|---|---|
| tu | distinguires |
| ele/ela | distinguir |
| nós | distinguirmos |
| vós | distinguirdes |
| eles/elas | distinguirem |
O infinitivo pessoal flexiona-se em pessoa e número — uma particularidade do português entre as línguas românicas.
Mesóclise
Com o futuro e o condicional, o português europeu culto coloca o pronome no meio do verbo: distinguí-lo-ei, distinguí-lo-ia. Na fala corrente evita-se, muitas vezes com a próclise que palavras como não atraem: não o distinguirei.
| eu | distinguí-lo-ei |
|---|---|
| tu | distinguí-lo-ás |
| ele/ela | distinguí-lo-á |
| nós | distinguí-lo-emos |
| vós | distinguí-lo-eis |
| eles/elas | distinguí-lo-ão |
| eu | distinguí-lo-ia |
|---|---|
| tu | distinguí-lo-ias |
| ele/ela | distinguí-lo-ia |
| nós | distinguí-lo-íamos |
| vós | distinguí-lo-íeis |
| eles/elas | distinguí-lo-iam |