ouvir
Em inglês: to hear, to listen
3.ª conjugação (-ir)Irregular
- Presente
- ouço
- Pretérito
- ouvi
- Particípio
- ouvido
- Gerúndio
- ouvindo
Ouço rádio no carro.
EN I listen to the radio in the car.
Como se conjuga
ouvir é irregular: o radical muda em vários tempos (ouço, ouvi, ouvido). Os tempos que derivam do pretérito perfeito (mais-que-perfeito, imperfeito e futuro do conjuntivo) partilham o mesmo radical.
Indicativo
| eu | ouço |
|---|---|
| tu | ouves |
| ele/ela | ouve |
| nós | ouvimos |
| vós | ouvis |
| eles/elas | ouvem |
| eu | ouvi |
|---|---|
| tu | ouviste |
| ele/ela | ouviu |
| nós | ouvimos |
| vós | ouvistes |
| eles/elas | ouviram |
| eu | ouvia |
|---|---|
| tu | ouvias |
| ele/ela | ouvia |
| nós | ouvíamos |
| vós | ouvíeis |
| eles/elas | ouviam |
| eu | ouvira |
|---|---|
| tu | ouviras |
| ele/ela | ouvira |
| nós | ouvíramos |
| vós | ouvíreis |
| eles/elas | ouviram |
| eu | ouvirei |
|---|---|
| tu | ouvirás |
| ele/ela | ouvirá |
| nós | ouviremos |
| vós | ouvireis |
| eles/elas | ouvirão |
| eu | ouviria |
|---|---|
| tu | ouvirias |
| ele/ela | ouviria |
| nós | ouviríamos |
| vós | ouviríeis |
| eles/elas | ouviriam |
Conjuntivo
| que eu | ouça |
|---|---|
| que tu | ouças |
| que ele/ela | ouça |
| que nós | ouçamos |
| que vós | ouçais |
| que eles/elas | ouçam |
| se eu | ouvisse |
|---|---|
| se tu | ouvisses |
| se ele/ela | ouvisse |
| se nós | ouvíssemos |
| se vós | ouvísseis |
| se eles/elas | ouvissem |
| quando eu | ouvir |
|---|---|
| quando tu | ouvires |
| quando ele/ela | ouvir |
| quando nós | ouvirmos |
| quando vós | ouvirdes |
| quando eles/elas | ouvirem |
Imperativo
| tu | ouve |
|---|---|
| você | ouça |
| nós | ouçamos |
| vós | ouvi |
| vocês | ouçam |
| tu | não ouças |
|---|---|
| você | não ouça |
| nós | não ouçamos |
| vós | não ouçais |
| vocês | não ouçam |
Tempos compostos
Os tempos compostos formam-se com o auxiliar ter e o particípio. Haver também é possível, sobretudo na escrita literária.
| eu | tenho ouvido |
|---|---|
| tu | tens ouvido |
| ele/ela | tem ouvido |
| nós | temos ouvido |
| vós | tendes ouvido |
| eles/elas | têm ouvido |
| eu | tinha ouvido |
|---|---|
| tu | tinhas ouvido |
| ele/ela | tinha ouvido |
| nós | tínhamos ouvido |
| vós | tínheis ouvido |
| eles/elas | tinham ouvido |
| eu | terei ouvido |
|---|---|
| tu | terás ouvido |
| ele/ela | terá ouvido |
| nós | teremos ouvido |
| vós | tereis ouvido |
| eles/elas | terão ouvido |
| eu | teria ouvido |
|---|---|
| tu | terias ouvido |
| ele/ela | teria ouvido |
| nós | teríamos ouvido |
| vós | teríeis ouvido |
| eles/elas | teriam ouvido |
| eu | tenha ouvido |
|---|---|
| tu | tenhas ouvido |
| ele/ela | tenha ouvido |
| nós | tenhamos ouvido |
| vós | tenhais ouvido |
| eles/elas | tenham ouvido |
| eu | tivesse ouvido |
|---|---|
| tu | tivesses ouvido |
| ele/ela | tivesse ouvido |
| nós | tivéssemos ouvido |
| vós | tivésseis ouvido |
| eles/elas | tivessem ouvido |
| eu | tiver ouvido |
|---|---|
| tu | tiveres ouvido |
| ele/ela | tiver ouvido |
| nós | tivermos ouvido |
| vós | tiverdes ouvido |
| eles/elas | tiverem ouvido |
Formas nominais
- Infinitivo
- ouvir
- Gerúndio
- ouvindo
- Particípio
- ouvido
| eu | ouvir |
|---|---|
| tu | ouvires |
| ele/ela | ouvir |
| nós | ouvirmos |
| vós | ouvirdes |
| eles/elas | ouvirem |
O infinitivo pessoal flexiona-se em pessoa e número — uma particularidade do português entre as línguas românicas.
Mesóclise
Com o futuro e o condicional, o português europeu culto coloca o pronome no meio do verbo: ouvi-lo-ei, ouvi-lo-ia. Na fala corrente evita-se, muitas vezes com a próclise que palavras como não atraem: não o ouvirei.
| eu | ouvi-lo-ei |
|---|---|
| tu | ouvi-lo-ás |
| ele/ela | ouvi-lo-á |
| nós | ouvi-lo-emos |
| vós | ouvi-lo-eis |
| eles/elas | ouvi-lo-ão |
| eu | ouvi-lo-ia |
|---|---|
| tu | ouvi-lo-ias |
| ele/ela | ouvi-lo-ia |
| nós | ouvi-lo-íamos |
| vós | ouvi-lo-íeis |
| eles/elas | ouvi-lo-iam |