rir
Em inglês: to laugh
3.ª conjugação (-ir)Irregular
- Presente
- rio
- Pretérito
- ri
- Particípio
- rido
- Gerúndio
- rindo
Rimo-nos imenso com a história.
EN We laughed a lot at the story.
Como se conjuga
rir é irregular: o radical muda em vários tempos (rio, ri, rido). Os tempos que derivam do pretérito perfeito (mais-que-perfeito, imperfeito e futuro do conjuntivo) partilham o mesmo radical.
Indicativo
| eu | rio |
|---|---|
| tu | ris |
| ele/ela | ri |
| nós | rimos |
| vós | rides |
| eles/elas | riem |
| eu | ri |
|---|---|
| tu | riste |
| ele/ela | riu |
| nós | rimos |
| vós | ristes |
| eles/elas | riram |
| eu | ria |
|---|---|
| tu | rias |
| ele/ela | ria |
| nós | ríamos |
| vós | ríeis |
| eles/elas | riam |
| eu | rira |
|---|---|
| tu | riras |
| ele/ela | rira |
| nós | ríramos |
| vós | ríreis |
| eles/elas | riram |
| eu | rirei |
|---|---|
| tu | rirás |
| ele/ela | rirá |
| nós | riremos |
| vós | rireis |
| eles/elas | rirão |
| eu | riria |
|---|---|
| tu | ririas |
| ele/ela | riria |
| nós | riríamos |
| vós | riríeis |
| eles/elas | ririam |
Conjuntivo
| que eu | ria |
|---|---|
| que tu | rias |
| que ele/ela | ria |
| que nós | riamos |
| que vós | riais |
| que eles/elas | riam |
| se eu | risse |
|---|---|
| se tu | risses |
| se ele/ela | risse |
| se nós | ríssemos |
| se vós | rísseis |
| se eles/elas | rissem |
| quando eu | rir |
|---|---|
| quando tu | rires |
| quando ele/ela | rir |
| quando nós | rirmos |
| quando vós | rirdes |
| quando eles/elas | rirem |
Imperativo
| tu | ri |
|---|---|
| você | ria |
| nós | riamos |
| vós | ride |
| vocês | riam |
| tu | não rias |
|---|---|
| você | não ria |
| nós | não riamos |
| vós | não riais |
| vocês | não riam |
Tempos compostos
Os tempos compostos formam-se com o auxiliar ter e o particípio. Haver também é possível, sobretudo na escrita literária.
| eu | tenho rido |
|---|---|
| tu | tens rido |
| ele/ela | tem rido |
| nós | temos rido |
| vós | tendes rido |
| eles/elas | têm rido |
| eu | tinha rido |
|---|---|
| tu | tinhas rido |
| ele/ela | tinha rido |
| nós | tínhamos rido |
| vós | tínheis rido |
| eles/elas | tinham rido |
| eu | terei rido |
|---|---|
| tu | terás rido |
| ele/ela | terá rido |
| nós | teremos rido |
| vós | tereis rido |
| eles/elas | terão rido |
| eu | teria rido |
|---|---|
| tu | terias rido |
| ele/ela | teria rido |
| nós | teríamos rido |
| vós | teríeis rido |
| eles/elas | teriam rido |
| eu | tenha rido |
|---|---|
| tu | tenhas rido |
| ele/ela | tenha rido |
| nós | tenhamos rido |
| vós | tenhais rido |
| eles/elas | tenham rido |
| eu | tivesse rido |
|---|---|
| tu | tivesses rido |
| ele/ela | tivesse rido |
| nós | tivéssemos rido |
| vós | tivésseis rido |
| eles/elas | tivessem rido |
| eu | tiver rido |
|---|---|
| tu | tiveres rido |
| ele/ela | tiver rido |
| nós | tivermos rido |
| vós | tiverdes rido |
| eles/elas | tiverem rido |
Formas nominais
- Infinitivo
- rir
- Gerúndio
- rindo
- Particípio
- rido
| eu | rir |
|---|---|
| tu | rires |
| ele/ela | rir |
| nós | rirmos |
| vós | rirdes |
| eles/elas | rirem |
O infinitivo pessoal flexiona-se em pessoa e número — uma particularidade do português entre as línguas românicas.
Mesóclise
Com o futuro e o condicional, o português europeu culto coloca o pronome no meio do verbo: ri-lo-ei, ri-lo-ia. Na fala corrente evita-se, muitas vezes com a próclise que palavras como não atraem: não o rirei.
| eu | ri-lo-ei |
|---|---|
| tu | ri-lo-ás |
| ele/ela | ri-lo-á |
| nós | ri-lo-emos |
| vós | ri-lo-eis |
| eles/elas | ri-lo-ão |
| eu | ri-lo-ia |
|---|---|
| tu | ri-lo-ias |
| ele/ela | ri-lo-ia |
| nós | ri-lo-íamos |
| vós | ri-lo-íeis |
| eles/elas | ri-lo-iam |